Jan Kanty Wołowski (ur. 21 września 1803 w Warszawie, zm. 31 października 1864 w Narowczacie) – polski prawnik, pierwszy dziekan Wydziału Prawa warszawskiej Szkoły Głównej.
Życiorys Pochodził ze spolonizowanej rodziny żydowskiej, która najpierw związała się z frankistami, a w 1759 przeszła na chrześcijaństwo; członkowie rodziny zmienili wówczas nazwisko z Szor na Wołowski. W 1837 otrzymał nobilitację z potwierdzeniem herbu Czerwony, który w 1845 zmienił na herb BawółLudwik Korwin, Szlachta neoficka t. II, Kraków 1939, s. 225.. mały|Grób Jana Kantego Wołowskiego na cmentarzu Powązkowskim W 1822 ukończył studia na Wydziale Prawa Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1828 był adwokatem przy Sądzie Apelacyjnym, a od 1834 przy Sądzie Najwyższej Instancji Królestwa Polskiego. Po powstaniu listopadowym był plenipotentem Warszawy, od 1842 pomocnikiem naczelnego prokuratora IX Departamentu Rządzącego Senatu, a od 1847 do 1861 prokuratorem. W 1861 był przez kilka miesięcy dyrektorem głównym Rządowej Komisji Sprawiedliwości. Również w 1861 był przewodniczącym specjalnej komisji, która opracował projekt kodeksu cywilnego dla Królestwa Polskiego.