Świątynią parafialną sobór stał się dopiero po rewolucji październikowej, w 1918.
W ZSRR Sobór Przemienienia Pańskiego przez cały okres istnienia ZSRR pozostawał czynny, przez pewien czas należał do Żywej CerkwiРЕЛИГИОЗНАЯ ЖИЗНЬ ЛЕНИНГРАДА В ГОДЫ ВОЙНЫ. Najważniejsze elementy wyposażenia jego wnętrza również pozostały na swoim miejscu. Jedynie w czasie akcji konfiskaty kosztowności cerkiewnych ze świątyni wyniesiono większość cennych ikon, natomiast elementy wyposażenia związane z wojskiem trafiły do Muzeum Artylerii, a następnie do zbiorów Ermitażu.
Architektura Wystrój wnętrza W soborze znajduje się czterorzędowy złocony ikonostas z ikonami napisanymi przez A. Ugriumowa, W. Szebujewa oraz A. Iwanowa, wykonany według projektu StasowaСпасо-Преображенский собор. Szczególnym kultem otaczane są przechowywane w obiekcie ikony Obrazu Chrystusa Nie Ludzką Ręką Uczynionego oraz kopia Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość”. Pierwsza z ikon została napisana przez Simona Uszakowa dla cara Aleksego, następnie była własnością jego drugiej żony Natalii Naryszkiny i jej syna Piotra. Car Piotr zawsze miał ikonę przy sobie, zaś do soboru Przemienienia Pańskiego wizerunek trafił w 1938.