Antonio Natta da Casale (zm. 1515) – włoski dominikanin, inkwizytor i "łowca czarownic".
Pochodził z Casale Monferrato i wstąpił do zreformowanego (obserwanckiego) odłamu zakonu dominikanów, tzw. Kongregacji Lombardzkiej. W 1487 był uczniem w studium generalnym w konwencie św. Dominika w Bolonii. Około 1506 został mianowany inkwizytorem Bergamo, a 17 czerwca 1508 inkwizytorem Parmy. O jego działalności w Bergamo nic nie wiadomo, natomiast jako inkwizytor okręgu parmeńskiego przewodniczył co najmniej dwóm procesom o czary. W grudniu 1508 aresztował pewną kobietę jako czarownicę i wygłosił spektakularne przemówienie do mieszkańców miasta, w którym wyliczył jej domniemane zbrodnie: pakt z szatanem, regularne stosunki seksualne z nim oraz szkodzenie innym ludziom za pomocą diabelskiej magii. Nakazał jej dożywotnie noszenie wora pokutnego, z groźbą stosu w przypadku choćby jednorazowego uchybienia temu obowiązkowi. Dwa lata później Antonio skazał na śmierć niejaką Lucię Cacciardę jako czarownicę, jednak miejscowy wikariusz diecezjalny zażądał okazania akt postępowania przed zatwierdzeniem wyroku, a podesta Parmy odmówił wykonania egzekucji. Antonio odmówił spełnienia żądań wikariusza i ekskomunikował zarówno jego, jak i podestę.