Przemysław Zwoliński (ur. 26 września 1914 w Opawie na Śląsku Czeskim, zm. 4 listopada 1981 w Warszawie) – polski językoznawca, zajmujący się głównie filologią ukraińską, rosyjską i bułgarskąEncyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka. Wrocław itd.: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 411, ISBN 83-04-02994-4..
Życiorys W roku 1936 ukończył studia filologii polskiej i slawistyki na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.
Prowadził wykłady z dziedziny językoznawstwa na uniwersytetach we Lwowie, Wrocławiu, Toruniu i Krakowie.
W latach 1953–1970 był profesorem i kierownikiem katedry filologii ukraińskiej Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1957–1968 kierownikiem laboratorium filologii ukraińskiej Polskiej Akademii Nauk, od roku 1968 dyrektorem Instytutu Filologii Rosyjskiej a od roku 1971 kierownikiem katedry językoznawstwa ogólnego Uniwersytetu Warszawskiego.
Zajmował się zagadnieniami polskiej onomastyki, słowotwórstwa, historii języka polskiego i innych języków słowiańskich (ukraiński, bułgarski).
W 1968 odznaczony bułgarskim Orderem Cyryla i Metodego I klasy„Miesięcznik literacki”, T. 3. Warszawa: RSW "Prasa", 1968, s.