Bel-tarsi-iluma, Bel-tarsi-ilumma (akad. Bēl-tarṣi-ilumaGlassner J-J., Mesopotamian..., s. 169., Bēl-tarṣi-ilummaBrinkman J.A., Bēl-tarṣi-ilumma, w: Radner K. (red.), The Prosopography ..., s. 332-333.; w transliteracji z pisma klinowego zapisywane mEN-tar-ṣi-DINGIR-ma i mEN-LAL(-ṣi/iṣ)-DINGIR-ma; tłum. „Bel-tarṣi jest bogiem”) – wysoki dostojnik za rządów asyryjskiego króla Adad-nirari III (810-783 p.n.e.), gubernator miasta Kalchu; według asyryjskich list i kronik eponimów w 797 r. p.n.e. pełnił urząd eponima (akad. limmu)Grayson A.K., Assyrian Officials ..., s. 34..
Z wczesnego okresu jego kariery pochodzi należąca do niego głowica maczugi, na której znajduje się inskrypcja w której nazywany jest on „skrybą” (LÚ.A.BA) i „eunuchem” (LÚ.SAG) króla Adad-nirari III. Najwcześniejszy dowód na zajmowanie przez niego urzędu gubernatora miasta Kalchu pochodzi z datowanego na 808 r. p.n.e. dokumentu, na którym odciśnięta została jego pieczęć. W inskrypcji umieszczonej na tej pieczęci nosi on tytuł „gubernatora miasta Kalchu i krain Hamedi, Temeni i Jaluna”. Już jako gubernator miasta Kalchu zlecił on wykonanie dwóch antropomorficznych posągów dedykowanych bogu Nabu za życie króla Adad-nirari III i jego matki Sammu-ramat.