Vanwall VW5 – samochód Formuły 1, uczestniczący w tej serii w latach 1957–1958. W 1958 roku model VW5 przyczynił się do zdobycia przez Vanwalla tytułu mistrza świata konstruktorów, pierwszego takiego tytułu w historii Formuły 1.
Konstrukcja Nadwozie, zaprojektowane przez Franka Costina i opracowane na podstawie badań w tunelu aerodynamicznym, zakrywało większość elementów zwykle odsłoniętych u konkurencji i charakteryzowało się niewielkim współczynnikiem oporu aerodynamicznego. Elementem nośnym samochodu była bardzo sztywna i lekka przestrzenna rama rurowa pomysłu Colina Chapmana. Ze względu na sztywność nadwozia w zawieszeniu zastosowano bardziej miękkie sprężyny, powodujące większą przewidywalność jazdy. Niezależne przednie zawieszenie stanowiły poprzeczne wahacze i sprężyny śrubowe, a na tylne zawieszenie składały się: oś De Dion, podwójne wahacze, drążek poprzeczny Watt oraz sprężyny śrubowe; zastosowano także goleń Chapmana z resorami piórowymi. Z zawieszeniem współpracowały teleskopowe amortyzatory hydrauliczne. Nowoczesne, wentylowane hamulce tarczowe pochodziły od firmy Lockheed.