thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Michała Busłowicza Michał Busłowicz vel Michał Lisowski vel Janusz Bociek vel Maciej Kobuszewski vel Pustoła pseud.: Bociek, Janusz, Żaba (ur. w Hryckiewiczach (powiat wołkowyski, gmina Krzemienica), zm. w grudniu 1944 w Niemczech albo Holandii) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych, Armii Krajowej, uczestnik kampanii francuskiej, powstania warszawskiego, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari. Znajomość języków: rosyjski, francuski. Zwykły Znak Spadochronowy nr 0106, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1957.
Życiorys Był synem Józefa i Emilii z domu Swinder. Uczył się w szkole powszechnej w Krzemienicy, następnie w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Słonimiu. Po jego ukończeniu pojął pracę jako nauczyciel w Świsłoczy.
W 1937 w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty, uczestniczył w ćwiczeniach rezerwy w latach 1938–1939 w składzie 80 Pułku Piechoty, następnie 77 Pułku Piechoty. Awansowany na stopień plutonowego podchorążego. Działał w Przysposobieniu Wojskowym.
W kampanii wrześniowej 1939 zmobilizowany, przydzielono jako dowódca plutonu Ośrodka Zapasowego 77 Pułku Piechoty 19 Dywizji Piechoty.