Krasnowa.
Od listopada mniejsze oddziały (kompanie, bataliony, szwadrony) zaczęły być łączone w pułki kozackie. W Nowoczerkasku sformowano 1 Doński Pułk Kozacki esauła A. W. Szumkowa i batalion pieszy (płastuński). Nad Donem w stanicy Siniegorskaja utworzono też 1 Siniegorski Atamański Pułk Kozacki starsziny wojskowego Żurawliowa. Nad Terekiem w rejonie Mozdoku został sformowany 1 Wołżański Terski Pułk Kozacki. W stanicy Nowo-Titorowskaja powstał kolejny batalion płastuński starsziny wojskowego M. I. Małowika.
Wycofanie z ziem kozackich Kiedy w wyniku ofensywy Armii Czerwonej pokonane wojska niemieckie rozpoczęły odwrót z ziem kozackich na początku stycznia 1943 r., część Kozaków wraz z rodzinami przyłączyła się do nich. Jeszcze 2 stycznia tego roku gen. Ewald von Kleist wydał rozkaz o utworzeniu Sztabu Kaukaskiego dla Ewakuacji Uchodźców, na czele którego stanął komendant garnizonu Piatigorska. Niemcy mieli okazać Kozakom wszelką możliwą pomoc. Do uchodźców z północnego Kaukazu dołączyli wkrótce Kozacy kubańscy na czele z atamanem starsziną wojskowym I. I. Sałomachą, a także Kałmucy. W rezultacie w obozie w Piatigorsku zebrało się ok. 120 tys. osób. Pod ostrzałem sowieckiej artylerii i ataków lotniczych udało się mieszkańców Kaukazu przetransportować drogą morską na Krym.