Luźno współpracował z Armią Krajową, głównie dostarczając leki lub pomagając w ukrywaniu ludzi.
W aptece w Przemyślu pracował także po wojnie, aż do jej nacjonalizacji w styczniu 1951 roku. Po nacjonalizacji apteki został zatrudniony w rzeszowskim oddziale wojewódzkim Centrali Aptek Społecznych w Przemyślu. W tej instytucji Kaczkowski pracował aż do jej likwidacji w 1956 roku, po czym powrócił do pracy kierownika, a potem zastępcy kierownika apteki. W czerwcu 1960 roku przeniósł się z rodziną do Wrocławia, gdzie objął kierownictwo apteki na Brochowie i pracował w niej aż do przejścia na emeryturę w 1979 roku. We Wrocławiu spędził resztę życia zawodowego, mieszkał tam też na emeryturze.
Z okazji setnych urodzin został przez Dolnośląską Radę Aptekarską we Wrocławiu uhonorowany tytułem honorowego członka samorządu aptekarskiego oraz odznaczony Złotą Odznaką tej organizacji.
Zmarł 3 lipca 2013 roku we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu parafialnym na Skowroniej Górze przy ul. Działkowej.
Życie prywatne Żonaty, miał synów Andrzeja i Adama oraz córkę Ewę.
Przypisy