Katastrofa wojsk osmańskich rozpoczęła się na lewym skrzydle, gdzie pogłoski o zajęciu przez Serbów Prisztiny wywołały panikę wśród Albańczyków służących w dywizji skopijskiej i ich masową dezercję. Po przybyciu na pole walki dywizji timockiej, Serbowie zaatakowali lewe skrzydło osmańskie, zmuszając przeciwnika do odwrotu. Ok. 9.30 atak na osmańskie centrum przeprowadziła druga dywizja drińska, która niedawno dotarła na pole walki. Zaatakowane przez Serbów oddziały monastyrskiej dywizji piechoty poszły w rozsypkę. Mimo wprowadzenia rezerw na zagrożony odcinek przez Zeki Paszę, nie udało się zmienić losów bitwy. Około 13:00 1 dywizja drińska zajęła strategiczne wzgórze Zebrnjak, a ok. 15.00 żołnierze 1 dywizji morawskiej wkroczyli do Kumanowa.
Odwrót wojsk osmańskich spod Kumanowa był niezorganizowany i chaotyczny. VII Korpus i część VI Korpusu kierowały się w stronę Skopje, zaś V Korpus i część VI Korpusu odchodziły na Štip i Wełes. Serbowie zaprzepaścili jednak szansę podjęcia pościgu za odstępującym przeciwnikiem i dobicia tureckiej Armii Wardaru.