mały|Popiersie Menandra (rzymska herma marmurowa z I wieku n.e.) Sąd polubowny (gr. Ἐπιτρέποντες Epitrepontes) – komedia Menandra z późnego okresu jego twórczości.
Wprowadzenie Sąd polubowny powstał pod koniec życia Menandra, przed 292 rokiem p.n.e. Popularny w starożytności utwór podzielił los dorobku komediopisarskiego pisarza – został zapomniany. Dzięki odnalezieniu przez francuskiego uczonego Gustava Lefebvre’a tzw. kodeksu kairskiego, opublikowanego w 1907 roku, współcześnie znane jest około 2/3 tekstu sztuki. Główny jej bohater, Ateńczyk Charizjos po tym, gdy żona urodziła i porzuciła nieślubne dziecko, odsuwa się od niej i zaczyna trwonić jej posag, nie wiedząc, że jest ojcem dziecka. Interweniujący w sprawie posagu teść, rozsądza przypadkowo spór dwóch niewolników o znalezione w lesie niemowlę, nieświadom, że to jego wnuk. Dzięki staraniom podejmowanym przez niewolników dochodzi do rozpoznania zarówno dziecka, jak i jego ojca, a także do pogodzenia się małżonków. Cechą charakterystyczną utworu są świetnie zarysowane charaktery głównych bohaterów: Charizjosa, jego żony Pamfili, teścia Smikrinesa oraz dwojga niewolników – Onezyma i hetery Habrotonon.