Ala Gertner (ur. 12 marca 1912 w Będzinie, zm. 6 stycznia 1945 w Auschwitz-Birkenau) – żydowska uczestniczka ruchu oporu w obozie Auschwitz-Birkenau. Jedna z czterech kobiet, które powieszono w KL Auschwitz za rolę w buncie Sonderkommando, który miał miejsce 7 października 1944.
Życiorys Urodziła się w zamożnej rodzinie będzińskich Żydów, ukończyła miejscowe gimnazjum. Po wybuchu II wojny światowej do jesieni 1940 mieszkała w domu rodzinnym, w połowie października otrzymała nakaz zgłoszenia się 28 października 1940 do punktu zbornego na stacji kolejowej w Sosnowcu, skąd została przetransportowana do obozu pracy w Greppersdorf (Rzędziwojowice) przy budowie autostrady. Obóz ten podlegał organizacji Schmelt, która świadczyła pracę na rzecz III Rzeszy w oparciu o niewolniczy system pracy zatrudniając więźniów. Ponieważ Ala Gertner znała biegle język niemiecki, została przydzielona do biura. Tam poznała swojego przyszłego męża Bernarda Holtza. W 1941 r. powróciła do Będzina, od maja 1942 mieszkała w tamtejszym getcie i pracowała w biurze należącym do Mojżesza Merina. 22 maja 1943 w getcie sosnowieckim poślubiła Bernarda Holtza, zamieszkali w tzw. małym getcie będzińskim na Kamionce. Na początku sierpnia 1943 znalazła się w grupie Żydów przetransportowanych do Auschwitz-Birkenau.