Stocznia Siewmasz poczyniła przygotowania do budowy 5 jednostek tego projektu, budując w tym celu m.in. pełnoskalowe makiety pomieszczenia kontroli, przestrzeni ładunkowej i innych części okrętów, jednakże z uwagi na ograniczoną liczbę odpowiednio dużych pochylni, zrezygnowano z budowy tych okrętów, poświęcając je na rzecz budowy strategicznych okrętów podwodnych projektu 941 (NATO: Tajfun).
Konstrukcja Jednostka miała mieć 3 kadłuby sztywne. Środkowy mieściłby systemy napędowe i kontrolne, a dwa boczne byłyby ładowniami na desant lub miny. Okręt miał mieć 190 m długości i 23 m szerokości. Wyporność nawodna według zmienionego projektu z roku 1971 wzrosła z 17 600 ton do 18 300 ton, przy zanurzeniu 6,8 m. Załogę okrętu miało stanowić 111 osób. Zanurzenie maksymalne 300 m, prędkość podwodna 18 węzłów. Planowana autonomiczność okrętu (z desantem) to 30 dni. Wynurzony okręt mógłby używać 2 armat AK-230 lub AK-630.
Przypisy
Bibliografia
00717 00717 00717