Poszczególne elementy malarskie charakteryzują się wysokim poziomem artystycznym i stylistycznym pluralizmem, który wskazuje na zespołowy udział miniaturzystów, głównie miejscowych, krakowskich przy tworzeniu Pontyfikału. Badacze wskazują na udział m.in. prawdopodobnie pochodzącego z Nadrenii Mistrza Kodeksu Behema oraz Mistrza Mszału Jasnogórskiego oraz Mistrza Ukrzyżowania. Niewątpliwie, pieczę nad całością sprawował sam biskup Erazm Ciołek, który opracował nie tylko zasadniczą koncepcję, lecz także redagował teksty i opracował program ikonograficzny. Miniatury Pontyfikału obrazują ówczesną sytuację w Krakowie pod względem stylistycznym, gdzie trwa długo „jesień średniowiecza” i jednocześnie upowszechnia się włoski renesans, który poświadcza przede wszystkim typografia kodeksu. W okresie powstawania Pontyfikału Erazma Ciołka przypada rozwój malarstwa książkowego w Krakowie, przykładem są m.in. trzeci tom Graduału Jana Olbrachta (wraz z pozostałymi tomami w Bibliotece Kapitulnej na Wawelu), Mszał Jasnogórski (biblioteka w klasztorze na Jasnej Górze w Częstochowie) i Kodeks Baltazara Behema (obecnie w Bibliotece Jagiellońskiej).
Zobacz też Mszał Erazma Ciołka