Franciszek Julian Znamirowski przybrane nazwiska: Jan Babecki, Julian Babecki, Jan Bobowski, J. Zborowicz, ps. „Malarz”, „Narciarz”, „Profesor”, „Profesor Witold”, „Witold” (ur. 15 stycznia 1894 w Starym Sączu, zm. 19 września 1972 w Toronto) – podpułkownik piechoty Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Urodził się 15 stycznia 1894 w rodzinie Wojciecha i Józefy z domu Janik. W rodzinnym mieście ukończył gimnazjum i uczył się malarstwa artystycznego. Przy Towarzystwie „Sokół” czynnie działał w harcerstwie i ruchu sportowo-gimnastycznym, i był piłkarzem drużyny „Poprad-Czarni”. Jako ochotnik służył od sierpnia 1914 w Legionach Polskich w szeregach 2 pułku piechoty. W październiku został ranny w Bitwie pod Mołotkowem, a leczył się w szpitalu w Budapeszcie i Wiedniu, gdzie kontynuował również studia malarskie. Przydzielony w sierpniu 1915 do II batalionu uzupełnień, a w marcu 1916 powrócił do 2 pp. W czerwcu był ponownie ranny pod Gruziatynem. Wraz z całą II Brygadą w lutym 1918 przeszedł front pod Rarańczą i w stopniu sierżanta służył następnie w II Korpusie Polskim na Wschodzie do Bitwy pod Kaniowem. Dostał się wówczas do niewoli niemieckiej, kedy II Korpus został rozwiązany, ale wkrótce zbiegł i następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie.