thumb|240px|Grób pastora Aleksandra Kircuna na Cmentarzu Ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Aleksander Kircun senior (ur. 1 października 1905, Zelwa – zm. 27 kwietnia 1989, Warszawa) – polski duchowny baptystyczny, w latach 1940-1945 prezes Związku Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści), zaś w latach 1945-1968 prezes Naczelnej Rady Polskiego Kościoła Chrześcijan Baptystów.
Życiorys Był absolwentem baptystycznego seminarium teologicznego w Łodzi (studia w latach 1930-1932). W latach 1935–1939 pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Chrześcijańskiej Młodzieży przy Związku Zborów Słowiańskich Baptystów (ZZSB). W 1937 roku został ordynowany na urząd prezbitera a w czerwcu 1939 wybrano go w skład Naczelnej Rady ZZSB. W 1940 objął funkcję drugiego kaznodziei zboru baptystycznego w Warszawie. W tym samym roku powierzono mu funkcję prezesa Związku Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści). Po zakończeniu wojny, w maju 1945 roku został wybrany na funkcję nowo powstałego wielowyznaniowego Polskiego Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów. Jednocześnie, aż do roku 1980, był pastorem zboru w Warszawie. W 1946 był jednym ze współzałożycieli Chrześcijańskiej Rady Ekumenicznej.