Badania i znaleziskaWedług V. Fritz: Archeologia biblijna, dz. cyt. w bibliografii. Prowadzonymi w latach 1971–1974 wykopaliskami kierował C.M. Bennett. Zajmujące powierzchnię 8 ha miasto usytuowane jest na ostrodze opadającej w kierunku północnym i otoczone murem kazamatowym wzniesionym najpewniej w epoce żelaza II (1000–587 p.n.e.); niewielkie przejście w nim umożliwiało dostęp do odległego o ok. 2 km źródła. Stwierdzono początek osadnictwa w tym miejscu w IX w. p.n.e. i jego ciągłość aż do końca panowania asyryjskiego w VII w. p.n.e.
Na akropolu miasta odkryto dwa chronologicznie kolejne pałace. Większa, starsza budowla (o wymiarach 77 x 38 m), którą odsłonięto tylko w części wschodniej, miała pomieszczenia skupione dokoła dwóch dziedzińców wewnętrznych. Z wejściem od wschodniego dziedzińca, część zachodnia stanowiła zapewne trakt mieszkalny. Pałac młodszy (48 x 36 m) odznaczał się regularnym rozkładem pomieszczeń wokół wewnętrznego dziedzińca, typowym dla budowli z czasów asyryjskich.
Miejscową ceramikę cechuje czerwona i czarna kolorystyka naczyń, a niektóre ich kształty świadczą o wpływach asyryjskich.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej (opr. A. Negew). Warszawa; Da Capo 2002, s. 70; [podano Volkmar Fritz: Archeologia biblijna. Mały słownik. Warszawa: Verbinum, 2005, s. 44
Kategoria:Miasta biblijne Busajra Kategoria:At-Tafila (muhafaza)