W czerwcu 1953 roku w wyniku zamachu stanu władzę przejął generał Gustavo Rojas Pinilla. Pinilla dokonał zamachu pod pretekstem zatrzymania rozlewu krwi i stabilizacji chwiejnej demokracji. Przejęcie władzy przez wojsko doprowadziło stopniowo do znormalizowania sytuacji politycznej kraju, nie oznaczało to jednak całkowitego zakończenia walk. Do ich wznowienia doszło pod koniec tego samego roku. Pozostający neutralnym Pinilla ogłosił amnestię. Kompromis zaakceptowały odłamy liberalne partyzanckie, wielu bojowników a zwłaszcza radykalnych socjalistów odmówiło jednak rozbrojenia, ponownie przechodząc do podziemia, głównie w południowej części kraju. Ruch partyzancki wzmocniony został po udanej rewolucji kubańskiej z 1959 roku. Junta wojskowa wprowadziła cenzurę prasy, blokowała wszelkie formy opozycji i prześladowała protestantów. Po protestach i strajkach w 1957 roku obalono reżim Rojasa Pinilli, 10 maja tego roku złożył on rezygnację tym samym upadła junta kolumbijskaCastro Lee, Cecilia. En Torno a la Violencia En Colombia: Una Propuesta Interdisciplinaria. Colección Ciencias sociales. Editor Universidad del Valle, Santiago de Cali, 2005. , 9789586703703.Sáenz Rovner,Eduardo. Colombia años 50: Industriales, política y diplomacia. Volumen 4, Colección Colombia años 50. Univ.