Splošna malo železniška družba, która zarządzała tramwajami w Lublanie, była austriacką spółką z ograniczoną odpowiedzialnością pod wodzą zagranicznego inwestora, firmy Siemens & Halske. Po upływie dwudziestu pięciu lat eksploatacji tramwajów, miasto miało prawo do nabycia spółki tramwajowej.
Dlatego w 1929 Splošna malo železniška družba została przemianowana na Električno cestno železnico, a po roku 1930, miasto rozpoczęło modernizację taboru i tras. Zakupiono nowe i używane pojazdy, w 1940 r. posiadano 52 wagony.
W czasie II wojny światowej kursowanie tramwajów funkcjonowało normalnie. Pojazdy zostały wyposażone w dwujęzyczne napisy, rozkłady jazdy zostały skorygowane z powodu wprowadzenia godziny policyjnej, ale brak było części zamiennych. Tramwajami bezpłatnie mogli być przewożeni włoscy żołnierze.
Sieć tramwajowa została ostatecznie zamknięta w 1958 roku z powodu zakłócania ruchu samochodowego. Stopniowo, od 1951 roku tramwaje zastępowały trolejbusy.