Wacław Teitelbaum (Tajtelbaum) (1907-1942) (pseud. Mecenas Wacuś, Me-Wa, Wac) – polski poeta i satyryk. Z zawodu był adwokatem.
Według Tadeusza Wittlina był to „wysoki brunet z wąsikiem i długim nosem” W drugim numerze „Szpilek” z 26 XII 1937, Nr 52, Rok III na stronie 5 jest zdjęcie Wacława TeitelbaumaTadeusz Wittlin, Ostatnia cyganeria, Warszawa: Czytelnik, 1989.. W czasie wojny pisał do Żywego Dziennika wystawianego w Kawiarni Sztuka. Wiera Gran wspomina, że Teitelbaum był w Kawiarni Sztuka tylko przez krótki czasWiera Gran, Sztafeta Oszczerców, Autobiografia Śpiewaczki, wydane kosztem autorki, 1980, s. 22.. Był członkiem zespołu redakcyjnego „Szpilek”Eryk Lipiński, Drzewo szpilkowe, Warszawa: Czytelnik, 1989. Publikował też w Cyruliku warszawskim.
Władysław Szlengel w wierszu Trzy listy o wąsach i bródce pisze do Mecenasa Wacusia: Świetny humorzysta i literat, mecenas Wacuś - Wacław Tajtelbaum, został wysłany... Nie martw się, bracie (jeśli żyjesz). Znów pióro może weźmiesz wkrótce. Wacław Teitelbaum zginął w czasie II wojny światowej.
Przypisy