Julian Franciszek Tarnawski (ur. 29 stycznia 1908 w Oknie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski prawnik, sędzia grodzki, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Julii z Patraszewskich urodzony 29 stycznia 1908 we wsi Okno w ówczesnym powiecie horodeńskim Królestwa Galicji i Lodomerii.
W 1930 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i rozpoczął pracę w Rudkach koło Lwowa, a następnie aplikował w sądzie w Samborze. W 1935 został przeniesiony do Oleska, a w następnym roku mianowano go asesorem sądowym Sądu Apelacyjnego we Lwowie. 21 stycznia 1938 został mianowany sędzią grodzkim w Olesku..
Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 17 pułku piechoty. 1 grudnia 1932 mianowany podporucznikiem. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 i 198. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Przydzielony do 52 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Złoczowie.