Kazimierz Bolesław Tarnawski (ur. 9 października 1899 w Śniatynie, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan intendent Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teofila i Heleny z Muszyńskich urodzony 9 października 1899 w Śniatynie. Ukończył szkołę realną we Lwowie.
W 1917 wstąpił do I Brygady Legionów biorąc udział w walkach z Rosjanami. Po kryzysie przysięgowym – jako obywatel austriacki – został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. Po zakończeniu wojny powrócił do Polski biorąc udział w obronie Lwowa przed Ukraińcami.
Od 15 lutego do 1 lipca 1920 był uczniem klasy 25. Szkoły Podchorążych. Brał udział w wojnie 1920, podczas której bił się pod Warszawą z bolszewikami. 9 listopada 1920 Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 listopada 1920 podporucznikiem w piechocie. Pozostawał wówczas w dyspozycji Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. Dostał się do niewoli. W 1921, na mocy traktatu ryskiego, został uwolniony. Po powrocie zdecydował się na pozostanie w armii.