Karol Wielopolski herbu Starykoń (ur. ok. 1700, zm. 20 grudnia 1773) – chorąży wielki koronny w latach 1753–1773, koniuszy koronny w latach 1731–1754, kuchmistrz koronny w latach 1728–1731, starosta krakowski w latach 1732–1768, rotmistrz pancerny, IX ordynat Pińczowski, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Właściciel Żywca i Pieskowej Skały, margrabia Gonzaga Myszkowski.
Życiorys Syn Franciszka Wielopolskiego i Teresy Tarło herbu Topór. W 1725 poślubił Elżbietę MniszechRobert Zwierzyniecki, Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz Książ i Szaniec. Kraków 2017, s.46. córkę Józefa marszałka wielkiego koronnego. Ślub odbył się 26 lipca w częstochowskim klasztorze na Jasnej Górze, w kaplicy Najświętszej Marii Panny z cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Udzielił go biskup Konstanty Felicjan Szaniawski, a parę pobłogosławił biskup Jan Joachim Tarło. Miała ona siedmioro dzieci: trzech synów i cztery córki, w tym Franciszka Wielopolskiego późniejszego X ordynata Ordynacji Myszkowskich. Konstancja Karolina poślubiła Teodora Wessela, Marianna Tadeusza Jaraczewskiego, Ludwika - Eliasza Wodzickiego a najmłodsza Urszula wyszła za mąż za Aleksego Szembeka.