Śmierć Elżbiety Giedyminówny odnotował Jan Długosz w Rocznikach czyli Kronikach sławnego Królestwa Polskiego pod rokiem 1364. Przekaz ten powszechnie jest uznawany za wiarygodnyK. Jasiński Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 48.. Najprawdopodobniej do wdowy po księciu płockim Wacławie odnosi się również zapiska nekrologu klasztoru norbertanek w Strzelnie o śmierci 2 czerwca anonimowej księżnej mazowieckiejJ. Grabowski, Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, s. 441.. Zgodnie z relacją Jana Długosza Elżbieta Giedyminówna została pochowana w katedrze płockiej.
Przypisy
Bibliografia Balzer O., Genealogia Piastów, wyd. II, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, , s. 769-772. Grabowski J., Dynastia Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2012, , s. 63–64, 76–78, 86–88, 222–223, 440–442, 614. Jasiński K., Rodowód Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań – Wrocław 1998, , s. 46–48. Supruniuk A., Mazowsze Siemowitów (1341–1442). Dzieje polityczne i struktury władzy, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2010, , s. 21–28. Tęgowski J., Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Wydawnictwo Historyczne, Poznań – Wrocław 1999, , s. 42–44.
Kategoria:Giedyminowicze Kategoria:Żony polskich książąt Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1364 Kategoria:Europejscy regenci