Anna (zm. między 1368 a 1370 w Rawie Mazowieckiej) – księżniczka ziębicka, księżna mazowiecka, córka księcia Bolka II ziębickiego i Guty lub Mikołaja Małego i Agnieszki z LichtenburkaW przekazie Janka z Czarnkowa Anna występuje jako córka księcia ziębickiego Władysława. Książę taki jednak nigdy nie istniał. O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, ss. 795–796, przyjmował iż ojcem Anny był Bolko II ziębicki. K. Jasiński Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 67, uznał, że w równym stopniu prawdopodobieństwa może uchodzić za ojca księżniczki również syn Bolka II, Mikołaj Mały..
Życiorys W dawnej historiografii przyjmowano za przekazem powieści ludowej, iż księżniczka ziębicka nosiła imię LudmiłaO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, ss. 796–797.. Utwór ten został jednak najprawdopodobniej sfingowany przez XIX-wiecznego polskiego historyka Teodora NarbuttaK. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, Kraków 2007, s. 332.. W literaturze historycznej nazywano również księżniczkę bezpodstawnie imionami Eudoksja lub ElżbietaO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 796.. Jej prawdziwe imię przekazała indulgencja papieża Innocentego VI z 18 grudnia 1357 udzielona księżnej i jej mężowi Siemowitowi III, w której została ona nazwana imieniem AnnaK. Jasiński Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s.