Muzeum Zamoyskich w Kozłówce (do 1992 Muzeum-Pałac w Kozłówce) – muzeum prowadzone przez Samorząd Województwa Lubelskiego, posiadające osobowość prawną, wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów pod numerem 3/135. Siedzibą muzeum jest późnobarokowy Pałac w Kozłówce, jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich w Polsce.
Historia Losy powojenne Po zakończeniu działań wojennych w 1944 na mocy dekretu o reformie rolnej rodzina Zamoyskich utraciła swoją rezydencję, która przeszła na własność państwa. Resort Kultury i Sztuki PKWN objął bezpośredni nadzór nad posiadłością. W 1946 na terenie rezydencji powstało Państwowe Muzeum Narodowe w Kozłówce – pierwsze polskie muzeum na ziemiach wyzwolonych spod okupacji niemieckiej. W 1950 muzeum utraciło autonomię i stało się oddziałem Muzeum Lubelskiego w Lublinie (obecnie Muzeum Narodowe w Lublinie). W okresie tym kozłowiecka rezydencja nie była otwarta dla zwiedzających, była wykorzystywana w różnych celach przez Muzeum Lubelskie, dawną rezydencją zarządzał woźny oraz jego żona. W 1955 w dawnej posiadłości rodziny Zamoyskich utworzono Centralną Składnicę Muzealną, która to bezpośrednio podlegała pod Ministerstwo Kultury i Sztuki.