Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała lemiesz pługa w słup, a po jego obu stronach ostrza kosy w skos. mały|lewo|Włóczno (Achthuben) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z XIX wieku Włóczno należało do obszaru parafialnego kościoła ewangelickiego w Szybowicach, i pozostało w nim po podziale parafii w 1902. Od 1896 miejscowi katolicy należeli do parafii św. Anny w Niemysłowicach. Na przełomie XIX i XX wieku we Włócznie wybudowana została szkoła, do której uczęszczało 24 dzieci. Przy szkole była utworzona drużyna piłki palantowej. Wieś liczyła około trzydziestu gospodarstw. Najbogatszym gospodarzem we Włócznie był Florian Hoheisel. Około 1890 nabył znaczną ilość ziemi i stał się majętnym człowiekiem. Należała do niego nosząca jego nazwisko karczma „Hoheisel” (dom nr 213), w której odbywały się wiejskie zabawy, wesela i zebrania mieszkańców Włóczna, a także był w niej sklep mięsny. W 1899 Florian Hoheisel wraz ze swoją małżonką Marią (z domu Michalke) ufundował we Włócznie kaplicę. mały|lewo|Włóczno na mapie z 1930 W 1885 w miejscowości mieszkało 366 osób, a w 1933 – 243 osoby. Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 284 mieszkańców Włóczna 283 posługiwało się językiem niemieckim, a 1 językiem polskim. W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego.