Łódź Szlak prowadzi wspólnym odcinkiem ze szlakiem nr 3583 przez zabudowania północnej części Łodzi – wsi leżącej na przesmyku pomiędzy jeziorami Witobelskim oraz Łódzko-Dymaczewskim. Jeziora łączy Samica. W Łodzi znajduje się drewniany kościół z 1610 roku z dzwonem z 1684 roku upamiętniającym wiktorię wiedeńską oraz murowana kaplica grobowa z 1854 roku.
Jezioro Łódzko-Dymaczewskie thumb|Przystań żeglarska nad Jeziorem Łódzko-Dymaczewskim, widok ze szlaku Południowy odcinek szlak biegnie wschodnim, zalesionym i poprzecinanym jarami erozyjnymi brzegiem jeziora Łódzko-Dymaczewskiego – największego jeziora Wielkopolskiego Parku Narodowego. Jezioro wypełnia rynnę polodowcową, przez którą przepływa Samica Stęszewska. Zakręt rynny w północnej części jeziora wyraźnie rozdziela jego północno-zachodnią część – tak zwane jezioro Łódzkie – od południowej. Od wschodu do jeziora wpływa Trzebawka. Pozostałe brzegi jeziora są nizinne, a tereny nad nimi zurbanizowane.
Półwysep na wschodnim brzegu jeziora, porośnięty starym borem sosnowym, o powierzchni 4 hektarów w 1969 roku został objęty obszarem ochrony ścisłej celem ochrony lęgowisk czapli siwej.