Równocześnie pracował jako katecheta w gimnazjum w Prilepie.
Dowiedziawszy się, iż Arseniusz przeżył wojnę domową w Rosji, metropolita amerykański Platon zwrócił się do Serbskiego Kościoła Prawosławnego z prośbą o zgodę na opuszczenie przez niego dotychczasowej placówki duszpasterskiej i wyjazd do Ameryki. Zgoda ta została udzielona. 24 maja 1926 archimandryta Arseniusz został w Belgradzie wyświęcony na biskupa Detroit, po czym wyjechał do USA. W Nowym Jorku spotkał się z metropolitą Platon, następnie odwiedził monaster św. Tichona Zadońskiego w South Canaan, wreszcie dotarł do Winnipeg.
W Kanadzie biskup Arseniusz zwalczał wpływy Żywej Cerkwi wśród emigrantów z Rosji, starał się także przeciwdziałać działalności duchownych i świeckich ukraińskich, domagających się utworzenia prawosławnego Kościoła narodowego. W 1928 w liście pasterskim hierarcha stanowczo sprzeciwiał się szowinizmowi narodowemu w Cerkwi, podkreślając, że wszystkich wiernych powinno łączyć wspólne wyznanie. Nakazywał przy tym zakładać przy cerkwiach szkoły parafialne, w których katechizacja i nauka czytania i pisania miałyby odbywać się w językach ojczystych uczniów. W 1929 założył monaster Wniebowstąpienia Pańskiego w Sifton i zainicjował przy nim kursy przygotowujące do kapłaństwa, na których sam wykładał.