Późniejsze wydarzenia w Libanie doprowadziły do uznania chrześcijan za obywateli państwa i otworzyły drogę powrotu uciekinierów do Rumajsz. W 1941 roku powstał Liban, który został oficjalnie uznany dwa lata później. W 1946 roku wycofały się ostatnie wojska francuskie. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, atakujące pozycje żydowskie na terenie dawnego Mandatu Palestyny. Po I wojnie izraelsko-arabskiej na przełomie 1948 i 1949 roku do Rumajsz napłynęło około 1,5 tys. palestyńskich uchodźców. Kiedy zorientowali się, że ich powrót do Palestyny nie będzie możliwy w krótkim czasie, na początku 1951 roku zaczęli opuszczać Rumajsz i osiedlać się w obozach palestyńskich uchodźców w Libanie. Od 1968 roku w wiosce działa ośrodek Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Mniej więcej w tym samym czasie w rejonie wioski zaczęła prowadzić swoją działalność Organizacja Wyzwolenia Palestyny, która przeprowadzała ataki terrorystyczne na Izrael. Podczas wojny libańskiej w 1982 roku wioskę Rumajsz zajęła izraelska armia. Gdy w 1985 roku Izraelczycy wycofali się z Libanu, pozostawili na jego południu „strefę bezpieczeństwa”. Odpowiadająca za nią Armia Południowego Libanu zajęła Rumajsz.