Blokada przykręgowa, PVB (ang. paravertebral blockade) – podanie środka znieczulenia miejscowego w okolicę ujścia nerwów wychodzących przez otwory międzykręgowe kręgosłupa celem jednostronnego wyłączenia transmisji impulsacji bólowej.
Historia Po raz pierwszy blokadę przykręgową wykonał w 1905 roku doktor Hugo Sellheim z LipskaBonica JJ. The management of pain with analgesic block. The management of pain. Henry Kimpton, London 1953; 166-184.. Technika ta przeżywała rozkwit w latach 1920 - 1930. W 1919 roku Kappis opisał PVB jako sposób znieczulenia i analgezji w operacjach jamy brzusznejRichardson J, Lönnqvist PA. Thoracic paravertebral block. Br J Anaesth 1998; 81: 230-238.. W roku 1933 Cleland opisał technikę PVB na wysokości Th11 i Th12 w celu zniesienia bólów porodowychAtkinson RS, Rushman GB, Lee JA. A Synopsis of Anaesthesia. 9th ed. Wright PSG, Bristol 1982;438.. W 1947 roku Woolley i Roe donieśli o trwałym uszkodzeniu nerwów po podpajęczynówkowym podaniu cynchokainy zanieczyszczonej fenolem użytym do sterylizacji szklanych ampułek, w których znajdował się lekCope RW. The Woolley and Roe case; Woolley and Roe versus Ministry of Health and others. Anaesthesia 1954;