Kiedy zorientowali się, że ich powrót do Palestyny nie będzie możliwy w krótkim czasie, na początku 1951 roku zaczęli opuszczać Ajta asz-Szab i osiedlać się w obozach palestyńskich uchodźców w Libanie. Około 1968 roku w rejonie wioski zaczęła prowadzić swoją działalność Organizacja Wyzwolenia Palestyny, która przeprowadzała ataki terrorystyczne w Izraelu. Tutejsze jaskinie, a zwłaszcza podziemna rzeka, stały się drogami przenikania terrorystów przez granicę libańsko-izraelską. Obszar Ajta asz-Szab był w owym czasie jednym z najbardziej aktywnych w konflikcie z Izraelem. Szczególną aktywność przejawiał wówczas tutaj Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny. W dniu 21 czerwca 1972 roku elitarna jednostka izraelskich komandosów uprowadziła z wioski pięciu wyższych rangą funkcjonariuszy syryjskiego wywiadu. Zostali oni następnie wykorzystani w negocjacjach w sprawie wymiany za izraelskich pilotów przetrzymywanych w syryjskiej niewoli. W kwietniu 1975 roku w Bejrucie wybuchły ciężkie starcia rozpoczynające pierwszą fazę libańskiej wojny domowej. Wykorzystując osłabienie rządu, palestyńskie organizacje terrorystyczne stworzyły własne państwo w południowej części Libanu, z której prowadziły regularne ataki wymierzone przeciwko Izraelowi. Wywoływało to działania odwetowe Sił Obronnych Izraela.