mały|200px|Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w kompleksie klasztornym mały|200px|Korneliusz Pskowsko-Pieczerski mały|200px|Brama monasterska mały|200px|Sobór św. Michała Archanioła mały|200px|Wizyta prezydenta Rosji Władimira Putina w klasztornych pieczarach, 2000 Monaster Pskowsko-Pieczerski – męski prawosławny klasztor w Pieczorach, w jurysdykcji eparchii pskowskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Jeden z najbardziej znanych i najważniejszych rosyjskich klasztorów prawosławnychA. Radziukiewicz, Pskowsko-pieczerska baśń, Przegląd Prawosławny, nr 12 (270), grudzień 2007.. Założony według różnych wersji na przełomie wieku XIV i XV lub w II połowie XV stulecia, rozwinął się w okresie sprawowania godności przełożonego przez igumena Korneliusza (1529–1573). Położony w pobliżu zachodniej granicy państwa moskiewskiego, do 1721 odgrywał znaczącą rolę obronną.
Zniszczony przez bolszewików w 1918 monaster znalazł się po wojnie o niepodległość Estonii w granicach tego państwa, co uchroniło go przed likwidacją i umożliwiło odbudowę. W latach 1932–1940 mieścił seminarium duchowne Estońskiego Apostolskiego Kościoła Prawosławnego. Pozostał czynny po II wojnie światowej.