Franciszkanie Niepokalanej (łac. Congregatio Fratrum Franciscanorum Immaculatae, siglum FFI) – katolicki instytut zakonny na prawie papieskim powstały w 1970 r. jako zreformowana gałąź franciszkanów konwentualnych.
Historia
Założycielami zgromadzenia jest dwóch włoskich franciszkanów: Stefano Maria Manelli i Gabriele Maria Pellettieri, główną zaś inspiracją - dekret II soboru watykańskiego Perfectae Caritatis, traktujący o odnowie życia zakonnego. Dokument ten wzywał członków instytutów życia konsekrowanego do powrotu do źródeł danego instytutu i odnowienia charyzmatu założyciela. Drugim ważnym elementem dekretu jest wezwanie do aggiornamento - odnalezienia się we współczesnych czasach. Ojcowie założyciele od 1965 r. poświęcili się rozeznawaniu, modlitwie i studiach nad charyzmatem franciszkańskim. Szczególną uwagę zwrócili wówczas na św. Maksymiliana Marię Kolbego. W 1970 r. generał zakonu udzielił zgody na odnowiony sposób życia franciszkańskiego w klasztorze w Frigento. Wspólnota szybko rozrastała się. W 1990 r. franciszkanie Niepokalanej otrzymali zatwierdzenie na prawie biskupim, a w 1998 r. na prawie papieskimFranciszkanie Niepokalanej - nowocześni czy tradycyjni?.