Golem (niem. Der Golem) – niemiecki film z 1915 roku w reżyserii Henrika Galeena i Paula Wegenera na podst. powieści Gustava Meyrinka o tym samym tytule. Pierwszy z trylogii filmów o Golemie autorstwa Paula Wegenera. Obecnie częściowo zaginiony i do czasów obecnych ocalały jedynie 4 minuty.
Fabuła W starej żydowskiej dzielnicy Pragi robotnicy budowlani kopią szyb pod fontannę, kiedy dokonują odkrycia. Jest to ogromny gliniany posąg. Przynoszą oni posąg żydowskiemu handlarzowi starzyzną, który wkrótce zdaje sobie sprawę, że ma przed sobą Golema. Handlarz wyciąga starą książkę i recytuje zaklęcie rabina Loewa, aby ożywić gliniane stworzenie.
Głupi kolos służy handlarzowi w jego biednym mieszkaniu, włączając w to ciężkie prace, takie jak kucie rozpalonego do czerwoności żelaza. Pewnego dnia Golem zakochuje się w córce handlarza, ta jednak w ogóle nie odwzajemnia jego uczuć. Czuje odrazę do niezdarnego olbrzyma i boi się go. Raczej serce córki handlarza śmieciami należy do hrabiego. W chwili, gdy golem zrozumie swoje nieludzkie pochodzenie i beznadziejność swojej miłości, staje się niszczycielskim potworem.