OGO 2 (Orbiting Geophysical Observatory) – drugi satelita geofizyczny wprowadzony przez agencję NASA na orbitę w ramach programu OGO.
Cele misji Badanie promieniowania kosmicznego. Badanie wiatru słonecznego. Badanie promieniowania rentgenowskiego Słońca. Badanie pola magnetycznego Ziemi. Badanie liczby i wielkości meteoroidów.
Budowa Dzięki uproszczonej konstrukcji i wyposażeniu satelity OGO zastąpiły całe serie poprzednio wykorzystywanych satelitów Explorer. Kształt: prostopadłościan z bocznymi tacami ogniw słonecznych, wysięgnikami oraz pręty z umieszczonymi przy końcu czujnikami (długość 6,7 metra). Masa satelity wynosiła 507 kg. Na jego pokładzie znalazło się 20 eksperymentów naukowych.
Misja OGO 2 wystartował 14 października 1965 roku na orbitę okołobiegunową o parametrach: perygeum – 414 km, apogeum – 1510 km i kącie nachylenia 87,3°. Penetrował magnetosferę Ziemi, przedzierając się na odpowiednich odcinkach przez magnetopauzę i magnetohydrodynamiczną falę uderzeniową.