Friedrich Wilhelm Konstantin Hermann Thassilo von Hohenzollern-Hechingen (ur. 16 lutego 1801 w Żaganiu, zm. 3 września 1869 w pałacu Nietków) – ostatni (dziewiąty) i trzeci suwerenny książę Hohenzollern-Hechingen.
Życiorys Konstantyn był jedynym dzieckiem księcia Fryderyka von Hohenzollern-Hechingen (1776–1838) z jego małżeństwa z księżniczką żagańską Pauliną Biron z Kurlandii (1782–1845). Z powodu choroby swojego ojca objął regencję w 1834, a rządy przejął w 1838.
Po śmierci Doroty żagańskiej, siostry swojej matki, Konstantyn został w 1842 także księciem Żagania. W następstwie rewolucji marcowej umową z 7 grudnia 1849, wraz ze spokrewnionym rodem Hohenzollern-Sigmaringen, zrzekł się władzy i przekazał księstwo żagańskie królowi Prus w zamian za dożywotnią rentę w wysokości 10 000 talarów. Od tego czasu mieszkał w Lwówku Śląskim, gdzie szczególnie zajmował się muzyką, utrzymując doskonałą orkiestrę.
Zmarł po ataku apopleksji. Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Hechingen.