Nawy boczne były niezbyt wysokie, miały 3,1 m wysokości (w skośnych narożnikach 2,25 m). Zakrystia została przebudowana, miała podstawę kwadratową, z siodłowym dachem. Drzwi opatrzono barokowym zamkiem. Nawa południowa ozdobiona została polichromią, znajdującą się na części drewnianego stropu. Wejście z nawy do zakrystii ostrołukowe. Wschodni szczyt świątyni został rozczłonkowany dwiema parami ukośnych sterczyn z tynkowanym fryzem. Elewacja zachodnia posiadała wkomponowane dwie ukośne szkarpy narożnikowe i okrągłołukowe okna.

Ostatnia, gruntowna przebudowa kościoła miała miejsce w latach 1911-1914. Projekt przebudowy wykonał architekt z Królewca, Fritz Heittman. Kościół został podwyższony nadbudową od strony północnej i częściowo południowej, przy zachowaniu niezmienionej części wschodniej.

W czerwcu 1945 r. dach i strop kościoła zostały uszkodzone przez pociski artyleryjskie. Szkodę naprawili polscy żołnierze.

Obecny wygląd Obecna architektura kościoła stanowi konglomerat elementów późnogotyckich, renesansowych, barokowych i neogotyckich. Pierwotnie była to budowla późnogotycka, trójnawowa, bazylikowa. Zachowała się elewacja wschodnia z przyległą zakrystią oraz część południowa.