Populację żyjącą na wolności w 2016 roku liczyła nie mniej niż 21 000 osobników, a w ogrodach zoologicznych żyje około 45 osobników. G. c. thornicrofti, nazwę łacińską utworzono od nazwiska H.S. Thornicrofta – zamieszkuje tylko dolinę rzeki Luangwa we wschodniej Zambii. Na wolności żyje nie więcej niż 600 osobników. Przedstawicieli tego podgatunku nie trzyma się w ogrodach zoologicznych. G. c. peralta – to endemit południowo-zachodniego Nigru o liczebności mniejszej niż 400 zwierząt na wolności. Do tego podgatunku zaliczano niegdyś żyrafy z Kamerunu, obecnie umieszcza się je w G. c. antiquorum. Błąd w klasyfikacji zaowocował pewną konfuzją w ogrodach zoologicznych, ale w 2007 przyjęto, że wszystkie „G. c. peralta” trzymane w europejskich zoo właściwie należą do G. c. antiquorum. thumb|Zagrożona G. c. peralta Podgatunki żyrafy wyodrębniono na podstawie wzoru plam. Pierwszy miał dobrze odgraniczone łaty, drugi zaś poszarpane. Różni je także szerokość linii oddzielających łaty. G. c. peralta posiada szerokie linie, podczas gdy podgatunek nominatywny i G. c. reticulata cechują się wąskimi. Ta ostatnia posiada także lżejsze owłosienie niż inne podgatunki.