Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, początkowo − jako inwalida − nie wstępuje do wojska. 1 maja 1919 rozpoczął pracę w Sekcji Opieki Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 października tego roku został przyjęty jako ochotnik do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika. Zweryfikowany na porucznika z dniem 1 kwietnia 1920. W 1926 brał udział w obronie gmachu MSWojsk., podczas przewrotu majowego. Był adiutantem i sekretarzem ministra Składkowskiego. Służbę zakończył 1 września 1927 w stopniu kapitana. W tym też roku przeszedł do pracy w cywilnej administracji państwowej. Od 1927 pracował dwa lata jako starosta sandomierski, jednocześnie został naczelnikiem w Chropaczowie. W Chropaczowie był także prezesem gniazda „Sokoła”. Z dniem 31 grudnia 1928 przeniesiono go na stanowisko starosty do Rawy Mazowieckiej, a po kolejnych trzech latach (1932) mianowano starostą płockim. Od 1936 do 1939 był natomiast starostą częstochowskim.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 ewakuował się na Kresy Wschodnie, a następnie do Rumunii i na Węgry. Zmarł na emigracji w 1946.
Był żonaty z Marią z domu Przastkówna.