Emil Byk (ur. 14 stycznia 1845 w Janowie obok Trembowli, zm. 23 czerwca 1906 w Wiedniu) – żydowski prawnik i działacz społeczny, rzecznik asymilacji politycznej Żydów w Polsce. Adwokat w Brodach, poseł do Rady Państwa VIII, IX i X kadencji (1891-1906).

Życiorys Pochodził z postępowej rodziny żydowskiej. Ukończył szkoły ludowe i C.K. I Gimnazjum w Tarnopolu. Następnie ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, uzyskując stopień doktora. Pracował jako adwokat (m.in. w 1873 w Tarnopolu jako adwokat i obrońca w karnych sprawach w okręgu c. k. sądu obwodowego w TarnopoluSzematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: drukarnia E. Winiarza, 1873, s. 165.), był wiceprezesem Izby Adwokackiej we Lwowie.

Od 1879 zasiadał w Prezydium gminy żydowskiej we Lwowie, był jej wiceprezesem, w latach 1903Zofia Krzemicka wskazała, że od 1898.-1906 był jej przewodniczącym. Od 1880 był członkiem rady miejskiej we Lwowie. Był posłem do austriackiej Rady Państwa w Wiedniu, gdzie stale należał do Koła Polskiego.

2 czerwca 1885 w Buczaczu przemawiał na zgromadzeniu wyborczem przeważnie izraelitówRuch wyborczy. Buczacz. „Kurjer Lwowski”. 152, s.