Cztery najwyższe dywizje, każda licząca cztery zespoły, miały rozegrać spotkania systemem pucharowym – zwycięzcy półfinałów walczyli o triumf w zawodach, przegrani zaś z tych meczów o utrzymanie się w tej klasie rozgrywek. Triumfator Dywizji 1A zostawał jednocześnie mistrzem Afryki. Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków.
Tym systemem odbyły się jedynie zawody w Dywizji 1C. Turniej w Dywizji 1B rozstrzygnięto systemem kołowym z udziałem trzech drużyn, w dywizjach 1A i 1D rozegrano natomiast po jednym spotkaniu z udziałem obu przybyłych reprezentacji. W kolejnej edycji zespoły, które nie zjawiły się na zaplanowanych turniejach, zostały zdegradowane.
Dywizja 1A Dywizja 1B Dywizja 1C Dywizja 1D Dywizja 2
Kolejność końcowa: Dywizja 1A Dywizja 1B Dywizja 1C Dywizja 1D
Dywizja 1A W turnieju miały wziąć udział cztery zespoły rywalizujące systemem pucharowym, nie stawiły się jednak zespoły Maroka i Namibii, tak więc do zawodów przystąpiły jedynie dwie reprezentacje. W spotkaniu rozegranym na RFUEA Grounds w kenijskiej stolicy Nairobi lepsi okazali się gospodarze.