Robot poświęca swoją zapasową baterię, aby pokazać bohaterowi swoje przedwojenne wspomnienia, wykorzystując do tego celu mały projektor holograficzny nad jej uchem. Mimo że do tej pory wydawała się tryskać nieskończonym optymizmem, po zakończeniu filmu wyjawia, że przez 30 lat samotności wiedziała, że do jej planetarium nigdy już nie przyjdą klienci. Na chwilę przed „śmiercią”, Yumemi wyciąga kartę pamięci ze swojego sztucznego mózgu i daje ją na przechowanie bohaterowi. Ten, poruszony i głęboko wstrząśnięty utratą pięknego świata, który przybliżyła mu Yumemi, wkłada kartę pamięci do kieszeni i wyrusza w dalszą drogę ze złamaną nogą, podczas gdy kolejne zautomatyzowane maszyny wojenne zmierzają w jego stronę.
Produkcja Planetarian to czwarta produkcja stworzona przez studio Key. Większość prac nad jej zawartością wykonał zespół składający się z trzech osób. Ēji Komatsu został dyrektorem artystycznym, zastępując na tym stanowisku Itaru Hinoue. Jun Maeda nie brał udziału w pracy nad scenariuszem – został on w całości napisany przez Yūichiego Suzumoto, który odpowiadał również za planowanie projektu.