Pierwsze jednostki zwane kobiecymi batalionami śmierci (Женские батальоны смерти) tworzono w Piotrogrodzie, Moskwie i w Jekatierinodarze. W Oranienbaumie powstał pierwszy kobiecy oddział marynarki. W sierpniu 1917 w Piotrogrodzie zebrał się Wojskowy Kongres Kobiet, który miał koordynować tworzenie kobiecych organizacji wojskowych na terenie całego kraju. Amerykańska dziennikarka Bessie Beatty szacowała liczbę kobiet służących w batalionach na ok. 5000 (koniec 1917)Richard Stites, The Women's Liberation Movement in Russia: Feminism, Nihilism, and Bolshevism 1860-1930, Princeton University Press 1978, s. 299., ale tylko dwie jednostki (1 kobiecy batalion śmierci utworzony w Piotrogrodzie i batalion permski) osiągnęły pełne stany kadrowe i zostały wysłane na front.
250 px|thumb|Wizyta gen. Popowcowa w 1 Piotrogrodzkim Batalionie Kobiecym 1 kobiecy batalion śmierci został włączony do 525 pułku piechoty i wziął udział w przełamaniu pozycji niemieckich pod Smorgoniami. Żołnierze batalionu nosili naszywki z trupią główką. Później batalion został przeformowany i zyskał nazwę 1 Piotrogrodzkiego Batalionu Kobiecego, dowodzonego przez Marię Boczkariową. 25 października 1917 otrzymał rozkaz obrony Pałacu Zimowego, siedziby Rządu Tymczasowego.