Zasada kosmologiczna w różnych modelach Wszechświata Większość modeli kosmologicznych była i jest konstruowana zgodnie z tą zasadą: model Lambda-CDM – uznawany za standardowy, Wszechświat Friedmana – dawny model standardowy i podstawa współczesnego, model stacjonarny – por. dalsza sekcja, Wszechświat de Sittera – o znaczeniu głównie historycznym i teoretycznym. model Einsteina, tzw. Wszechświat cylindryczny – historycznie pierwszy model relatywistyczny. Rozważa się też modele łamiące zasadę kosmologiczną – zwykle po jednym z jej elementów. Modele niejednorodne: model Lemaître'a-Tolmana-Bondiego, model Szekeresa. Modele anizotropowe: model Bianchiego.
Doskonała zasada kosmologiczna Dawniej rozważano również możliwość obowiązywania doskonałej zasady kosmologicznej, według której obraz Wszechświata nie zależy nie tylko od miejsca, ale i czasu obserwacji, zatem średnia gęstość materii pozostawałaby stała w czasie (model stanu stacjonarnego). Zasada niezakładająca niezmienności czasowej nazywana była słabą zasadą kosmologiczną.