Era aleksandryjska – system liczenia lat opracowany w Aleksandrii na początku V wieku przez kronikarzy Panodorosa i Anonniosa. Początkiem ery był 29 sierpnia 5493 roku przed Chr.
Aleksandryjska rachuba lat odwołuje się do wydarzenia wspólnego dla ówczesnej cywilizacji śródziemnomorskiej, jakim było opisane w Biblii stworzenie świata. Próby określenia daty stworzenia świata w oparciu o Biblię podejmowali już wcześniej zhellenizowani Żydzi, którzy starali się udowodnić, że ich rodowód jest bardziej starożytny od greckiego i rzymskiego. W I wieku po Chr. Józef Flawiusz w Contra Apionem dowodził, że żydowskie źródła historyczne obejmują okres około 5000 lat. Według stanu współczesnej wiedzy pierwszym autorem chrześcijańskim, który obliczył datę stworzenia świata był Teofil z Antiochii (koniec II wieku). W swoich obliczeniach posłużył się Septuagintą (która w kwestiach chronologii różni się znacznie od Biblii hebrajskiej) wyliczając, że świat został stworzony około roku 5515.