Okres II wojny światowej Wybuch wojny w 1939 odbił się katastrofalnie na działalności straży. Ofiarny i pełen zapału naczelnik Władysław Skórkowski został powołany do wojska i znalazł się na Węgrzech. Stamtąd przedostał się do Anglii, gdzie zmarł. Straż utraciła wóz bojowy i sztandar – symbol polskości, który zarekwirowały władze niemieckie. Trudności bytowe życia okupacyjnego poważnie utrudniały działalność, straż jednak po chwilowym wstrząsie ją wznowiła. thumb|left|Tablica pamiątkowa w Ożarowie Mazowieckim
Niemcy mimo stosowania terroru, doceniali potrzebę utrzymania w warunkach wojennych straży pożarnej. Stwarzało to możliwości utrzymywania sprzętu i uzbrojenia pożarniczego. Dodatkowo ułatwiało ewentualne działania konspiracyjne, gdyż legitymacja strażacka wydawana przez władze niemieckie skutecznie chroniła od robót przymusowych, często uwalniała z łapanek. Zostało to wkrótce wykorzystane do pracy konspiracyjnej. Na przełomie 1939/40 ówczesny prezes OSP Zygmunt Holewiński we współpracy ze starszym instruktorem ochrony przeciwpożarowej powiatu warszawskiego dh. Teodorem Ozdobińskim utworzyli z zaufanych strażaków komórkę Związku Walki Zbrojnej, która następnie weszła w skład Armii Krajowej Batalionu Ożarowskiego pod nazwą „Folwark Ryniewo” i stanowiła zaczątek późniejszego VII Rejonu „Jaworzyn”.