Stworzenie Adama (także Stworzenie człowieka) – fresk autorstwa Michała Anioła znajdujący się na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. Znajduje się w środkowym pasie kompozycji, ukazujących sceny z Księgi Rodzaju. Wraz ze i tworzy trylogię, ukazującą historię pierwszego mężczyzny i pierwszej kobiety. Choć Stworzenie Adama jest czwartym freskiem w kolejności chronologicznej, same sceny z Księgi Rodzaju nie zostały namalowane w takiej kolejności. Stworzenie Adama stanowi zamknięcie triady ukazującej historię Adama i Ewy.

Opis Scena była inspirowana Księgą Rodzaju (Rdz 2, 5–7). Kompozycja sceny została podzielona wzdłuż przekątnej i oparta na kontraście między Adamem a Bogiem-Stwórcą. Adam jest idealnie zbudowaną istotą, symbolizującą nieożywioną materię, przeznaczenie człowieka i ludzką tęsknotę za połączeniem się ze Stwórcą. Siedzi on wygodnie na trawie, twarz odwraca w lewą stronę, w lekkim wygięciu obraca się w stronę Stwórcy. Jego ciało opiera się prawym łokciu. Stopa opiera się na ziemi, jest lekko wsunięta pod kolano prawej nogi. Postawa Adama wyraża ufność i poddanie. Wyprostowaną lewą rękę Adam kieruje w stronę Boga.