Arno Borst (ur. 8 maja 1925 w Alzenau, zm. 24 kwietnia 2007 w Konstancji) – niemiecki historyk.

Życiorys Borst studiował od 1945 do 1951 na Uniwersytecie Jerzego Augusta w Getyndze oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie otrzymał stypendium . W 1951 w Getyndze został doktorem filozofii, broniąc pracę na temat katarów. W końcu został asystentem Herberta Grundmanna na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze, gdzie w 1957 roku habilitował się. Od 1961 roku pełnił funkcję zastępcy profesora, a w 1962 roku został mianowany profesorem na Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze. Sześć lat później przeniósł się na nowo utworzony Uniwersytet w Konstancji, gdzie otrzymał katedrę historii średniowiecznej i nowożytnej. Od 1987 do 1990 roku był posiadaczem szczególnej profesury, fundowanej przez , w Konstancji. W 1990 roku przeszedł na emeryturę. Od 1969 do 1970 był prorektorem na Uniwersytecie w Konstancji.