Z jej usług korzystały m.in. kobiety w celu likwidowania swoich rywalek w miłosnych utarczkach, z czasem jednak zyskała znaczącą sławę i wpływy polityczne, gdy rozpoczęła współpracę z rzymskimi kręgami dworskimi. Messalina (pierwsza żona cesarza Klaudiusza) zaopatrzyła się u niej w truciznę przeznaczoną dla naprzykrzającego się jej byłego kochanka, następnie wynajęta przez Agrypinę Młodszą otruła samego Klaudiusza. Szczyt swej przestępczej kariery Lokusta osiągnęła wykonując zlecenia jego następcy - cesarza Nerona. Wówczas na jego zlecenie podała truciznę Brytanikowi. Pierwsza próba tego morderstwa nie powiodła się, za co Neron własnoręcznie wymierzył jej karę chłosty, lecz po podaniu kolejnej mikstury Brytanik zginął, a Lukusta powróciła do łask cesarza. Neron nagrodził ją posiadłością ziemską i zezwolił na prowadzenie swoistej szkółki trucicielskiej, czyli na przekazywanie wiedzy o swoim "fachu" chętnym uczniomJosé María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, dz. cyt., s. 59.. Usiłowała również przy użyciu trucizny zamordować samego Nerona.